Home » Creations » Schrijfster.. » Lief Dagboek, » Lief Dagboek,

Lief Dagboek,

Lief dagboek, wat is dat lang geleden, dat ik je weer eens toevertrouw om mijn gedachtens met je te delen. Normaal schrijf ik het direct digitaal op mijn website, ik dacht laat ik maar weer eens ouderwets doen.

Hoe voel ik me? Dat was een vraag die vroeger iedereen aan mij stelde en ik daar dan geen antwoord op had of niet wilde geven. Maar hoe voel ik mij? Dat is een hele goede vraag, laat ik eens eerlijk zijn. Ik voel mij niet fijn. Deze tijd van het jaar is altijd emotioneel en lastig. Nog geen zes dagen geleden hebben we je verjaardag gevierd. Je zou tweeenzestig zijn geworden. Ongelooflijk dat het alweer vier jaar geleden is, je laatste verjaardag, je laatste glimlach, je laatste liefde.

Ik ben verdrietig, mijn emoties kun je overal oprapen. Het is moeilijk te begrijpen, ik had je zo graag bij mij gehad. Je omhelsen, je nooit meer loslaten. Na mate ik ouder wordt, besef ik mij pas goed hoe het is als je iemand moet missen. Iedereen om je heen, straalt geluk uit. Wanneer je kinderen met hun moeder voorbij ziet lopen, wanneer je om je heen kijkt en je langzaam realiseert dat het leven gewoon doorgaat.

Ik probeer terug te denken aan vroeger, aan de goede tijden, langzaam vervaagd alles, alsof je nooit bestaan hebt, alsof je alleen maar een herinnering bent. Je lost steeds meer en vaker op, straks ben je alleen nog maar een beetje as, poeder van een bloem of een druppel uit de regenbui.

Ik mis je zo ontzettend hard, ik vraag me ook echt af, wat ik de afgelopen vier jaar gedaan heb, waarom wordt het nu ineens zo moeilijk. Waarom mis ik je nu ineens nog meer dan eerst. Het zou met de jaren toch alleen maar makkelijker worden of was dat soms een leugen. Het wordt voor mijn gevoel alleen maar zwaarder.

Ik krijg de rillingen als ik aan je denk mam, ik herdenk je ieder jaar. Ik leg bloemen waar in september 2017 je herdenkingsballon in vaarde. De boom met het hartje erin gekerfd, speciaal voor jou. Ik heb er op je verjaardag vier bloemen neergelegd, vier rozen, voor de vier prachtige wonders die jij op de wereld zette. Samen met Ilja ben ik bij je geweest, wat had hij je graag willen ontmoetten, leren kennen voor wie je echt was. Samen met theo zijn we nog bij je geweest, met oud en nieuw, herdenking aan al het mooie wat we wel mochten mee maken met je.

Wat zou je trots op ons zijn zeg! Hoe we als kinderen gegroeid zijn, hoe hechte groep we zijn geworden, hoe we ieder voor zich een toekomst opgebouwd hebben, hoe we werken aan een betere versie van ons zelf. Hoe jij ons leerde met beide benen op de grond te staan. Hoe we steeds meer beginnen te lijken op jou mam, hoe hard het is om zonder jou door het leven te moeten gaan.

Mam, ik wil je bedanken, bedanken voor de mooie tijden, je hebt ons op deze boze nieuwe wereld gezet met ontzettend veel liefde, je deed er alles aan om ons bij elkaar te houden en je gaf ons nooit op. Mam, we missen je ontzettend hard, we houden zoveel van je, dat is onbeschrijfelijk. Hoe kunnen we eigenlijk zonder je?

x slaaplekker

Geplaatst op: 01-07-2021


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.