Home » Woorden.. » Sooof's leven.. » Lief Dagboek,

Lief Dagboek,

Het ging allemaal zo lekker, zat heerlijk in mijn vel. Was mij echt uit die corona sleur aan het trekken, wellicht een nieuwe baan. Gewoon alles weer terug naar het goede leven. Maar nu, nu gaat alles weer bergafwaarts met die verschrikkelijke vrek van een schoonvader die even 'tijdelijk' kan logeren bij ons.. Ik trek het niet meer, ben echt alles zat. Ik wordt helemaal gek..

Het is ook nooit goed, altijd zal er wat te melden zijn en wat denk jij dan, het zal nooit positief zijn wat eruit komt. Alles en iedereen is negatief. Het kan nooit normaal. Ik heb de hele dag al last van zware migraine. En het enige wat ik te horen krijg, ligt ze nog steeds op bed.. Ja wat denk jezelf, ik lig zeker nog op bed en wat dan nog.. We hebben het over mijn huis, over mijn inboedel, mijn godverdomme woning. Mijn leven, mijn beslissingen. Ik wordt er niet goed van, dan denk je dat je er goed aan doet. Dan denk je.. Ja hier kom ik wel doorheen, zo moeilijk zal het niet zijn toch. Nou daar vergiste ik mij enorm in. Ik woon met een Narcist in huis. Hij denkt enkel aan zichzelf, hij is enkel met zichzelf bezig. Iedereen en alles erom heen dat is slecht, zelf is hij het belangrijkste.

Wij zijn onze privacy volledig kwijt, doen alles goed vinden wij en iedereen om ons heen. Maar de hele dag door horen we wat er allemaal slecht is, niemand staat voor hem klaar, zijn hele familie laat hem in de steek. Zijn kinderen stellen niks voor. Nee want hij is perfect, de hele wereld draait alleen om hem. Ja, dat dacht ik dus ff niet hé. Hoe egoïstisch kun je zijn als je denkt dat deze wereld enkel om jezelf draait. En mocht het wel zo zijn, dan heb jij het goed verpest voor jezelf maat. Want waar ik ben achtergekomen is niet gezond. Hij denkt en gelooft in zichzelf en alle leugens die hij eruit gooit. Zoveel problemen, alcohol, geld, je leven. Daar kom je niet zomaar meer bovenop.

Ik zou willen dat hij verantwoordelijkheid nam voor zijn problemen, maar hij denkt en gelooft dat hij geen problemen heeft. Dus dat verantwoordelijkheid nemen kan ik wel goed ff vergeten. Waarom moet dit zo, doe ik iets uit de goedheid van mijn hart worden we gewoon godverdomme hard belazerd. Ik zou willen dat ik een tijdmachine had, alles kon terug draaien en hem nooit mijn huis had aangeboden om tijdelijk te komen logeren. Maar wat nou tijdelijk. Weet je wat leuk zou zijn. Als er ineens vandaag nog een woning vrij kwam en hem zo aangeboden werd. Maar helaas, dat gebeurd niet. En daarnaast deze beste man heeft niet eens een bijstandsuitkering of een inkomen. Dus al mocht die aanbieding er wel zijn, hoe the fuck gaat ie dat betalen. Ik zou willen dat iedereen zijn ogen even openden en hem gewoon weg sleurde uit ons huis. Maar shit happend, mijn eigen probleem geworden wat ja, ik heb hem tijdelijk in huis genomen.

Morgen wordt ik gebeld door Luke van de Luchtmacht, hopelijk wat goede dingen. Want mijn hoofd staat echt op breken. Ik kan dit zo niet volhouden, mijn relatie met mijn verloofde gaat hier aan onderdoor. Mijn relatie met mijn familie en vrienden gaat hier aan onderdoor. Alles gaat gewoon kapot. Moet je nagaan, dat één iemand dit gewoon voor elkaar krijgt. De privacy is gewoon weg, de sfeer is niet te harden in huis. En wat doet hij alleen maar negativiteit verspreiden, alleen maar gemeen en continue ikke ikke ikke en de rest kan... stikken! Precies dat. Het leven is oneerlijk. Was er maar gewoon één uitweg.. was die er maar gewoon..


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.